DECOUPAGE, DECOUPAGE BLOG, KURSY DECOUPAGE W WARSZAWIE Świat Według Asket

Prawdę mówiąc śmierć Michaela Jacksona wprowadziła w moje życie trochę zamętu. Od kilku dni nie mogę przestać o tym myśleć. Dzisiaj jest jego pogrzeb, a ja nocami siedzę i przeglądam przepastne "archiwa" youtube, wyszukując stare nagrania i videa z Michaelem. Jakieś 18 lat temu jego muzyka wypełniała dość dużą część mojego życia. Nie było dnia, abym przez kilka godzin jej nie słuchała. Pamiętam tamte lata jako mroczne i smutne w moim życiu. Jedynie muzyka i to Michaela pozwalała mi dostrzec niewielkie światełko w tunelu. Była mi bliska i przez to Michael też był mi bliski,  jak przyjaciel. Zresztą myślę, że wtedy, w tym czasie, kiedy tworzył tamtą muzykę miał także smutne czasy. Pamiętam, jego wywiad, w którym tłumaczył dlaczego woli przebywać w pokoju z manekinami niż z żywymi ludźmi. Ja czułam to samo, i być może, muzyka jego tak do mnie przemawiała.

Teraz, gdy go już nie ma, tamte chwile w moim życiu znów "ożyły" w mej pamięci. Dzisiaj jest internet więc nie ma problemu ze znalezieniem jakiegoś zdjęcia, teledysku, czy starego filmu. Wtedy nie było to możliwe i większość informacji czerpało się z radia i prasy.

Przez ostatnie lata zagoniona,  porzuciłam słuchanie muzyki. Być może też dlatego, że czuję się spełniona i szczęśliwa, a muzykę często traktuję jako terapię i balsam na moją duszę.

Dzisiaj, gdy Michaela już nie ma i wiem, że już niczego nowego nie stworzy, zachowuję się jak ubogi krewny, który nie zdążył na ostatnie spotkanie ze swoim bliskim i teraz, już po czasie próbuje nadgonić stracony czas.

Nie wiem, czy pisząc to chciałabym oddać w ten sposób cześć jego pamięci, ale na pewno chciałabym zapamiętać tego skromnego człowieka o pięknej duszy na zawsze.

Poniżej moja najbardziej ulubiona piosenka Michaela Jacksona. To piosenka, która jest kwintesencją Michaela. Pamiętam, że gdy ją pierwszy raz usłyszałam, miałam wrażenie, jakbym ją znała całe moje życie, jakby dźwięki które były w tej melodii, były już gdzieś w mojej duszy. I tak się czuję słuchając ją dzisiaj.

Nie sądzę, żeby teraz Michael czuł się spokojny, wbrew temu, że wszystkim wydaje się, że śmierć to koniec. To dopiero początek. Jego podróż dopiero się zaczęła.