Decoupage Blog Świat Według Asket

po odejściu kolejnej legendy muzyki. Pamiętam, jak wiele razu słuchałam tego utworu. Minęło już ponad dwadzieścia lat od tego czasu, a Whitney nadal urzeka z tego video. Szczupła, z pięknie przyciętą fryzurą i dziurami w spodniach :) Taką ją zapamiętam.

Szkoda,  że taki smutny jest koniec tej pięknej muzycznej divy. Czasem zastanawiam się nad tym, że często życie dozuje nam jakąś dawkę sukcesów i porażek. Jeżeli przeżyjemy swoje wcześniej lub zbyt intensywnie, to wcześniej przychodzi ten ostateczny czas. Może więcej już nasz organizm nie może znieść? Może nie ma już po co żyć, skoro największy sukces już za nami? Po nas przyjdą kolejni i zasiądą na tronach. Sława dużo daje, ale jeszcze więcej zabiera...

praca w toku:

U mnie nadal zima nie tylko za oknem. Tak jak w przyrodzie, okres spoczynku to naturalna kolej rzeczy. Mniej się ruszam, więcej śpię i odpoczywam i cieszę się na mróz. To oznacza, że po nim przyjdzie wspaniała wiosna. Jednak nie myślcie, że nic nie robię, bo nie mam weny. "Mam melancholię" na paskudny świat i ludzi, ale decoupage robić uwielbiam, bo oznacza dla mnie wolność.  W zaciszu domowym odgrzebuję stare niewykończone prace, które powoli nabierają kolorów i lakierów. Dawno już nie miałam czasu na przyjemną pracę twórczą dla niej samej.

A poniżej zawieszka, którą miałam w zamyśle już dawno temu, jednak nie było czasu. Drewniany domek jako budka dla ptaszków. Ptaszki są moim ulubionym tematem wiosennym i w tym roku będą moim hitem, tak, jak szkło. Zamierzam ozdobić trochę rzeczy z tego materiału i z tym motywem.

W pracowni jest cała masa nowych serwetek do decoupage. Są bardzo piękne, aż grzech nie zrobić jakiś piękności. Sama już popełniłam dwa lampioniki z nowymi wzorami, które pokażę niebawem.

Jutro spotkanie dla miłośników decoupage od 17.30 na który serdecznie zapraszam. Za wstęp nie trzeba nic płacić, ale oczywiście trzeba przynieść ze sobą udekorowaną własnoręcznie pracę decoupage oraz coś słodkiego do kawy.

A poniżej szkatułka, którą nareszcie skończyłam z zeszłego posta. Zaczęłam ją jakieś dwa lata temu i przeszła różne fazy. Dzisiaj zrobiłabym ją inaczej, szczególnie ze względu na dół, który moim zdaniem nie pasuje do góry. Ale nie będę już nic zmieniać. Szkatułkę zrobiłam na wzór większej, którą zrobiłam już jakiś czas temu. Zainteresowanych wzorem pierwotnym odsyłam do mojej strony galerii: pasjadecoupage.pl .

Na zdjęciach nie widać niestety mieniącego się, wypukłego dołu, ale tak już ze zdjęciami jest.

kiedy powtarza się stale... to ciekawy cytat z mojej ulubionej książki Michaela Endego "Nie Kończąca się Historia". Dawno temu czytałam ją wiele razy, aż niektóre cytaty zostały we mnie i czasami mi się przypominają. Nasuwa mi się tutaj dodatkowy banał, że "nic nie może trwać bez końca". Cały świat to jedna wielka amplituda, albo jak kto woli zmiana. I nie chodzi o kontekst zmiany na lepsze czy gorsze, tylko o dualizm, abyśmy mogli się rozwijać. Mam wrażenie, że znalazłam się na jednym z krańców. Kiedy zaczynałam bawić się decoupage kilka lat temu, nigdy bym nie przypuszczała, że moje życie będzie się toczyło wokół naklejanych papierków. Teraz po kilku latach w tej branży po raz pierwszy czuję zmęczenie, którego nie mogę uzupełnić snem, czy odpoczynkiem. To raczej smutek, który przychodzi do mnie od czasu do czasu, kiedy zaglądam do internetu. Mój zachwyt nad pięknem prac decoupage i podobnych wygasł. I przypomina się się ten cytat z Endego z początku posta. Nie chcę aby tak było. Jednak na wiele rzeczy nie mam wpływu. Internet włączam raz na kilka dni i nie dziwię już się, że wiele osób porzuca swoje blogi. Mają inne priorytety, mają inne pasje, zmieniają się zainteresowania.

Moje zainteresowania nie tyle się zmieniają, co  zmieniają się moje priorytety.

 Mój blog miał być kiedyś bardziej osobisty niż decoupażowy. Dlatego nadałam mu nazwę "Świat Według Asket". To mój świat budowany po mojemu. Komu się nie podoba nie musi tu zaglądać. Zresztą pisałam już to wielokrotnie. Pisząc jednak bloga i nie mając doświadczenia w tym względzie nie przypuszczałam, że to wszystko się tak rozwinie. Każdemu się wydaje, że jak widzi kilka moich zdjęć i czyta mojego bloga, to mnie zna i ma prawo do paplania na lewo i prawo swoich zmyślonych historii na mój temat. Bo to są tylko zmyślone historie i nic więcej. Nie jestem niczyją koleżanką. Nikt mnie nie zna. Sama dla siebie jestem zagadką, a zapewniam, że jestem ze sobą 24godziny na dobę 365 dni w roku.
  Przypomina mi się post pani z bloga Chata Magoda, jak opisywała, że po tym, jak napisała kilka postów o sobie i pokazała zdjęcia, przyjeżdżały do niej wycieczki, które domagały się oprowadzania ich po całej posiadłości (ta pani prowadzi pensjonat w górach). Chcieli zaglądać nawet do jej sypialni. Na jej sprzeciw, że to jest teren prywatny oburzeni często jej zwymyślali.

To tyle moich przemyśleń.

Poniżej szkatułka którą sfotografowałam w trakcie pracy, jakiś rok temu. Teraz nikt prawie nie robi już cieniowań pittorico, bo to za pracochłonne. Już niedługo pokażę ją w całości. Trochę się zmieniła, muszę tylko przykleić do niej koronkę.

Pozdrawiam melancholijnie

Na jednym z ostatnich warsztatów w zeszłym roku, bawiłyśmy się pastami strukturalnymi i takim oto motywem zimowego pejzażu.
Zrobiłam na nich poniższy zegar ze śniegiem i różnymi zimowymi dodatkami. Naprawdę fajna zabawa.

Nareszcie uporałam się z porządkiem w pracowni od końca zeszłego roku po małym remoncie. Jestem zadowolona z efektu, Półek przybyło, więc większość kartonów i koszyków, które walały się po podłodze znalazło swoje miejsce. Znalazł się w niej również kredens, który nie mam czasu wykończyć prawie od dwóch lat i do tej pory stał w pokoiku. O postarzanym kredensie w stylu shabby chic zawsze marzyłam. Może w tym roku się uda?

Na początku każdego roku staram się zrobić porządki, małe bądź duże, aby nowy rok witać z "pustym magazynem". Chodzi o to, aby pożegnać wszystko to, co stare, powyrzucać wszystkie niepotrzebne rzeczy i zbędne śmieci, które nagromadziliśmy cały rok i zrobić miejsce na nowe. To wszystko jest nie tylko po to, aby zrobić porządek fizycznie, ale i aby w nas zaszła pewna metamofroza. (Bowiem do pełnego koszyka nowych owoców się nie włoży).

Od kilku lat zmęczenie niestety wygrywało i większość końca roku i początek przeznaczałam przede wszystkim na odpoczynek. W tym roku udało mi się zrobić duże porządki zarówno w pracowni, jak i w części mieszkalnej. Dlatego wróżę sobie, że rok, pod znakiem numerologicznej "5" będzie dla mnie bardzo dobry. Lubię piątkę, w odróżnieniu do topornej czwórki, która kojarzy mi się z pracoholizmem, choć w tym roku pracy także mi nie brakuje.

W tym miejscu chciałabym wszystkim osobom, podziękować choć zbiorowo za miłe słowa w przysyłanych mailach, szczególnie z życzeniami pod koniec roku i na początku tego. Bardzo mi przykro, że nie mam czasu na odpisywanie na poszczególne wiadomości, ale moja pracownia i moja działalność to jedna osoba w mojej postaci, która oprócz czterech etatów, które wykonuje (nauczyciela, sprzedawcy, informatyka, sekretarki), musi także coś zjeść i pójść spać, a czasami nawet na to nie mam czasu. Ostatnio często włączam komputer raz na dwa, trzy dni kiedy chcę trochę popracować w pracowni. Jeszcze raz bardzo Wam wszystkim dziękuję, że wspieracie mnie dobrym słowem, że lubicie moją małą twórczość. Wam też życzę spełnienia marzeń i wszystkiego co najlepsze nie tylko w nadchodzącym roku.

Poniżej jedna z moich ostatnich prac w technice print room.

Pozdrawiam serdecznie

Asket

W nowy rok wchodzę trochę nostalgicznie. Wiele rzeczy dobrze przemyśleć, aby nie popełniać na przyszłość błędów. A tymczasem... piękna piosenka Christiny Aguilery wystylizowanej na lata trzydzieste. Piękny teledysk w stylu retro.

Dzisiaj sylwester,

czyli ostatni dzień roku, dlatego chciałabym złożyć Wam wszystkim najlepsze życzenia i powodzenia w Nowym Roku, zobaczymy, czy sądnym :) 2012 rok się zbliża, co zgodnie z kalendarzem Majów oznacza koniec pewnej epoki. Wielu z nas zapewne czytało w różnych źródłach o końcu świata 21 grudnia tegoż roku. Straszycieli i nawiedzonych dzisiaj nam nie brakuje. Moim zdaniem końca świata nie będzie, a 21 grudnia 2012 będą kolejne moje urodziny :)



Na ostatnim spotkaniu nie skończyłam ozdabiania choinki, która była elementem pokazu. Obiecałam, że jak skończę, to pokażę. Wszystko szybko przemija, ani się nie obejrzałam, a już jest koniec roku. Dekoracji świątecznych nie zrobiłam w tym roku dużo z powodu niespodziewanego remontu, jaki mi się trafił przed świętami. Parę dekoracji do obejrzenia na moim drugim blogu tutaj. Kto jeszcze nie widział może tam zajrzeć.

Choinkę drewnianą można zobaczyć klikając tutaj lub na zdjęcie poniżej. Bardzo lubię ten wzór i więcej inspiracji na temat tego rodzaju choinki pokażę na pewno przed przyszłą gwiazdką.