DECOUPAGE, DECOUPAGE BLOG, KURSY DECOUPAGE W WARSZAWIE Świat Według Asket

W pracowni jest cała masa nowych serwetek do decoupage. Są bardzo piękne, aż grzech nie zrobić jakiś piękności. Sama już popełniłam dwa lampioniki z nowymi wzorami, które pokażę niebawem.

Jutro spotkanie dla miłośników decoupage od 17.30 na który serdecznie zapraszam. Za wstęp nie trzeba nic płacić, ale oczywiście trzeba przynieść ze sobą udekorowaną własnoręcznie pracę decoupage oraz coś słodkiego do kawy.

A poniżej szkatułka, którą nareszcie skończyłam z zeszłego posta. Zaczęłam ją jakieś dwa lata temu i przeszła różne fazy. Dzisiaj zrobiłabym ją inaczej, szczególnie ze względu na dół, który moim zdaniem nie pasuje do góry. Ale nie będę już nic zmieniać. Szkatułkę zrobiłam na wzór większej, którą zrobiłam już jakiś czas temu. Zainteresowanych wzorem pierwotnym odsyłam do mojej strony galerii: pasjadecoupage.pl .

Na zdjęciach nie widać niestety mieniącego się, wypukłego dołu, ale tak już ze zdjęciami jest.

a ja jeszcze w letnim stylu  ROMANTIC HOME. Wszyscy powoli biorą się za świąteczne motywy i ja także ozdobiłam już kilka bożonarodzeniowych przedmiotów, ale pokażę je niebawem. Informacje o najbliższych kursach i warsztatach podam już jutro, tymczasem przedstawiam jeszcze letnią inspirację z konewką.

W konewce czegoś mi brakuje. Niby jest skończona, ale jakaś taka smutna. Nie wiem...

Na konewce jest crackle dwuskładnikowe, przypomniałam sobie jak się robi stary, dobry Sottile Stamperii.

Kolory na zdjęciach są przekłamane. Zdjątka robiłam w pracowni przy dużym słońcu, więc wyszły trochę prześwietlone.

A co myślicie, jakbym na czarnych elementach zrobiła trochę moich ulubionych kropek? Może ją trochę rozweselą?

Pozdrawiam Was serdecznie i powodzenia w nowym tygodniu życzę :)

Niestety rozchorowałam się, od trzech dni leżę w łóżku "plackiem". Wobec powyższego muszę odwołać jutrzejsze, piątkowe spotkanie dla pasjonatów decu. Przepraszam wszystkich, którzy się na nie wybierali i jednocześnie informuję, że nowy termin spotkania to piątek, tj. 23 września, czyli dokładnie za tydzień.

Poniżej kolejny przedmiot, który doczekał się finiszu, a mianowicie stare żelazko, które dostałam parę lat temu od męża jednej z moich podopiecznych. Jak zwykle pomalowałam je podkładem, postawiłam na szafce i tak przestało jakieś dwa lata.

W tym czasie koncepcja zmieniała mi się parokrotnie i do końca nie wiedziałam jak je udekoruję. Ostatecznie postawiłam na moje ukochane różyczki, bo najbardziej je lubię, a żelazko nie jest na sprzedaż, więc będzie cieszyć moje oczy przez parę lat!

Wokół kwiatków zrobiłam monochromatyczne cieniowania, a na całości położyłam crackle dwuskładnikowe.

Ta taca, jak wiele innych przeleżała w szafce parę lat. Tak naprawdę nie pamiętam kiedy ją zaczęłam robić. Po przyklejeniu róż zabrakło mi weny i pomysłów na wykończenie, więc wrzuciłam ją na stos przedmiotów z niewykończonymi pracami. 

Teraz postanowiłam definitywnie ją skończyć i wygląda tak.



Kropeczki po bokach to oczywiście wynik mojej ostatniej obsesji :)





Stary dzbanek, który długo czekał na swoje wykończenie. Dawniej moja mama trzymała w nim suszoną ikebanę, ale się zakurzył i zniszczył więc postanowiłam go odnowić. Ostatecznie powstał w stylu rustykalnym. Prosty crackle jednoskładnikowy oraz papier ryżowy Decomanii.






Czasami mam takie zapomniane przedmioty, których używam, ale chyba nigdy ich nie pokazywałam. Poniżej metalowa taca z mojej kuchni, do której ostatnio używam szklanego klosza. Zrobiła się z niej fajna patera.



Tacę zrobiłam jakieś 3-4 lata temu, nie pamiętam szczerze mówiąc kiedy. Jak widać mimo częstego używania nic się nie zmieniła.

Na tacy są spękania oraz cieniowania pittorico wykonywane klasyczną metodą za pomocą retuszerskiego pędzelka.

Motyw to stary papier Stamperii - jeden z moich ulubionych tej firmy.



Oto kolejne wykończone pudełko z różą i dołem w paski. Dół jest domalowany, a na górze oczywiście róża i dwuskładnikowe crackle.

W środku bez przegródek jest pomalowane na zielono-szaro, w kolorze pasków. Całe wylakierowane na połysk.

Bombelki na bocznych paskach, tak jakoś mi wyszły, nie chciałam robić regularnych kropeczek...

P.S.

To nie koniec z różanymi pudełkami, póki ich nie skończę zasłodzę Was, ale może nie  "na śmierć" ;)

Robiąc remanent na początek roku w pracowni zdecydowałam, że muszę zabrać się za niewykończone prace, które cały czas gromadzą się i zagracają pracownię. Trudno to wszystko zrobić na raz, bo jak wiecie decoupage ma to do siebie, że zawsze jest coś do wykończenia. Po wyciągnięciu ze wszystkich zakamarków różnych pudełek, deseczek i butelek okazało się, że jest tego cały stos. Część po prostu trafiła do kosza, a część na mój roboczy stół.

Samych zaczętych pudełek naliczyłam ponad 20 i większość z różą lub różami. Tu brakuje środka, tu nie wylakierowane, a tu jest zrobiony tylko wierzch. Tak jest najczęściej. Na warsztatach pokazuję coś z którejś z technik i najczęściej zaczynam na wierzchu. Na skończenie nie ma czasu, a potem często i koncepcji.

Dzisiaj pokazuję skończone pudełko na herbatę lub może na inne drobiazgi. Nic specjalnego, ale namęczyłam się z kompozycją, bo najpierw na warsztatach nakleiłam dwa pączki róży, które miałam akurat pod ręką,... a potem nic a nic do tego nie pasowało. Nie jestem zwolennikiem zdzierania, ani "brania pod kran", więc próbowałam coś do tego dokombinować. Wyszło tak. Dama retro z listami i różą na herbatę? Taki sobie kolaż - klasyczny decoupage.

W środku pomalowałam w kolorze fioletowym i wykończyłam lakierem matowym. Nie lubię herbaciarek, bo niepomalowany środek spędza mi sen z powiek :) Musiałam pomalować w środku. Teraz lepiej się czuję.

Wczoraj odbyły się warsztaty z bajkowym zegarem zimowym. Krótką relację przedstawię w później, natomiast w niedzielę, tuż przed spotkaniem dla decoupażystów odbyły się warsztaty świąteczne, tym razem z talerzem udekorowanym techniką "decoupage na opak". Osiem pań zrobiło piękne talerzyki z wiktoriańskim aniołkiem (nomen omen to jeden z moich ulubionych świątecznych papierów). Malowałyśmy talerz specjalnym lakierem z brokatem, szablonowym ornamentem, cieniowanym tłem z jednoskładnikowym crackle, które kładzie się zupełnie inaczej niż przy zwykłej technice malowania.

Warsztaty udały się znakomicie, co poprawiło mi mój "zmęczony nastrój". Talerzyki wszystkim wyszły oczywiście w podobnej konwencji. Kilka zdążyłam fotnąć, więc przedstawiam w fotorelacji we flashu poniżej.

A to talerzyk, który sama zrobiłam na tym warsztatcie.

Trochę zbliżenia na brokat, którego nie widać. Niestety zdjęcia świąteczne często w związku z trudnością ich wykonania, wyglądają mniej ciekawie. Tutaj fajny efekt daje złoty brokat i połyskujący stencil, który na zdjęciu wygląda bardzo spłaszczony.

Poniżej fotorelacja z warsztatów:

Jeżeli nie widzisz poniższej prezentacji ze zdjęciami, nie masz zainstalowanego specjalnego oprogramowania.

Po tych wszystkich śniegach, brokatach i innych świecących dyrdymałach zachciało mi się jesiennego klimatu. Podobno jesień była w tym roku bardzo piękna, ja jednak nie zdążyłam jej zobaczyć, siedząc ciągle w mojej pracowni.

Jesień w pełni. Może już nie taka piękna, bo za oknem szaro i ponuro, jednak dla mnie pozostało jej choć trochę w wysuszonych kolorowych liściach, które zachowuję jako zakładki do książek.
Wstyd, ale ostatnio nie pamiętam, co czytałam. Czas goni i goni... a może to ja gdzieś gonię, tylko gdzie?

Zrobiłam zatem małą jesienną konewkę na kursie podstawowym. Potem domalowałam tło i położyłam cracle dwuskładnikowe. W jesiennym słońcu konewka mieni się, gdyż została polakierowana lakierem na wysoki połysk.

Konewka stoi na moim parapecie, wśród kwiatków.

Tutaj z przodu:

Pytaliście mnie w mailach przy okazji postu "sabatowego", co zrobić, kiedy osoby, które nie życzą wam dobrze wciąż są przy was i okradają was z energii. Co zrobić, gdy mamy do czynienia np. z "przyjacielem rodziny" lub z członkiem rodziny, który wtrąca się i mąci, będąc destrukcyjnym pionkiem w szachowej rozgrywce waszego życia.

Niestety nie mam odpowiedzi dla każdego. W ogóle nie jestem w tym ekspertem i sama borykam się czasem z takimi sytuacjami. Jednak najlepsze co w takiej sytuacji mogę wam poradzić, to "nie karmić gada". Co to oznacza? To oznacza całkowite odcięcie się fizyczne, psychiczne i energetyczne od danej osoby. To często jest trudne, bo np. w przypadku konfliktu z tą osobą, wpada się w tzw. energetyczny kanał, który ciągnie nas powielając złe myślokształty. Każdy myślokształt jest jak wirus. Jego głównym zadaniem jest powielanie się i przyciąganie myślokształtów o takim samym spinie (czyt. treści). Dobre myśli przyciągają dobre, oczywiście zgodnie z ich treścią, a złe przyciągają złe. Proste.

To dlatego myśli tworzą w końcu rzeczywiste światy. Gdy nabiorą mocy i wielkości, stają się elementalami, a następnie rzeczywistością.

Myślokształty krążą w naszym otoczeniu, w naszej głowie i aurze i nie dają nam spokoju dopóty, dopóki nie przestaniemy je karmić, czyli przestaniemy myśleć o danej osobie, sytuacji i całym zdarzeniu.

To szczególnie trudne dla osób emocjonalnych, bo myśli także karmią się emocjami. Im więcej ich (emocji) wypuścimy, tym bardziej nakręcamy nasze myśli.

Wspominałam wcześniej, że zdarzyło mi się zetknąć kilkakrotnie z osobą o destrukcyjnych skłonnościach. Nie zawsze łatwo zauważyć taką osobę. Czasami obserwuję jak się zachowuje i co mówi, szczególnie kiedy jest dla mnie zbyt miła (to dotyczy oczywiście osób, które dopiero co poznałam, nie piszę tutaj o osobach dobrze poznanych). Potem po prostu słucham swojej intuicji, która najczęściej wyłapuje każdy fałsz. Jeżeli ten fałsz i obłuda jest wyczuwalna, od razu odcinam energię od takiej osoby. Przestaję się z nią kontaktować, przestaję się z nią spotykać, przestaję o niej myśleć itd. Przestaję "karmić gada". Gad karmiony urasta do problemu "hydry" i kiedy wymknie się spod kontroli stajemy się niewolnikami naszych myśli. Wtedy jest naprawdę źle. Kiedy intuicji nie słucham, wtedy pojawiają się problemy.