Decoupage Blog Świat Według Asket

Co prawda już po walentynkach, ale w tym roku jakoś nie miałam do nich nastroju. Przesiedziałam cały dzień zbierając informacje o M.J., i nawet nie zauważyłam kiedy się skończył.

Wysyłam Wam serduszkową walentynkę z damą! Pudełko do kompletu pokażę już jutro. Pracownia otwarta będzie normalnie  godz. 12-18. Można też kupić takie i inne serduszka.

M.J. to moja pasja odkąd zobaczyłam w "Jarmarku" we wczesnych latach 80tych jego Billie Jean. Był czas, kiedy tę pasję na kilka lat odłożyłam na bok, ale odkąd został pogrzebany, moja żyłka detektywa  odżyła, a wraz z nią moja pasja. Kiedy mam pasję nie potrafię odłożyć jej na "od czasu do czasu", ale angażuję się całym sercem dzień i noc. Wiecie to wszyscy, którzy zajęli się decu i stało się ich pasją .... a czasami  i obsesją. Decoupage jest teraz moją pracą, którą uwielbiam, ale pasję muszę jakąś mieć. :)

Dzisiaj chciałam przytoczyć jedną z jego wypowiedzi, pod którą mogę się podpisać obiema rękami i nogami. Większość na pewno tego nie wie, ale Michael zajmował się technikami doskonalenia umysłu i stosował między innymi techniki Silvy.

"Michael: Bez względu na wszystko, najpotężniejszą rzeczą na świecie jest ludzki umysł i modlitwa, i wiara w siebie i pewność siebie i wytrwałość. Nieważne jak wiele razy coś robisz, zrób to kolejny raz aż będzie zrobione tak jak należy. I zawsze wierz w siebie. I nieważne, że jest ktoś koło ciebie, kto jest negatywnie nastawiony lub przekazuje ci negatywną energię, odetnij się od tego zupełnie. Ponieważ stajesz się tym, w co wierzysz."

Michael Jackson

Odkąd pojęłam kim jestem ta dewiza mi przyświeca. Niewiarygodne, ale prawdziwe jest to, że zgodnie z naszymi myślami, kreujemy nasz świat. Dokładnie stajemy się tym, w co wierzymy, że jesteśmy. Odkąd zaczęłam zmieniać swój umysł i siebie, zmienił mi się świat. Cały świat. Na lepsze. I tego Wam wszystkim życzę w powalentynkowy ranek.

Asket

Siedzę unieruchomiona w łóżku przez przeziębienie, które mnie wreszcie dopadło.

WIem, że gorączka najbliższych świąt wszystkich obejmuje, więc na przekór dzisiaj przedstawiam kolejną nieznaną piosenkę Michaela, należącą do moich ulubionych.

Lubię, kiedy słuchając jej porusza się w moim sercu struna wzruszenia. Jest tak za każdym razem, kiedy w spokoju ją słucham. Kiedy zamykam oczy i jest tylko piękny głos i muzyka...

Be Not Always....

Znowu michael z lat siedemdziesiątych, ale nic nie poradzę, że bardzo mi się podoba. Michael w tamtych czasach chciał być drugim Fred Astairem, który był wówczas uważany za najlepszego tancerza na świecie. Jak na ironię, dzisiaj już mało kto pamięta Freda, dobrze, że pozostały choć filmy z jego udziałem.

Piosenkę może nie wszyscy kojarzą z tytułem, ale za to melodia musicalowa myślę, że jest wielu osobom znana:

The Jacksons Viariety Show, kiedy Jackson miał 16-17 lat. Jak na taki wiek naprawdę sobie dobrze radzi :) Towarzyszy mu siostra La Toya i w dalszym planie bracia.

i oryginalny Fred

W zeszłym tygodniu byłam na This Is It z ostatniej trasy Michaela Jacksona i muszę powiedzieć, że bardzo się rozczarowałam. Może nie żal mi tych paru złotych na bilet, ale materiał jaki został pokazany ma niewiele wspólnego z ostatnimi dniami życia Michaela, przynajmniej takie mam wrażenie. To dość poprawnie (tylko poprawnie) zmontowany teledysk z fragmentów piosenek jakie miał zaśpiewać. Naoglądałam się tego typu filmików z prób na youtubie z różnych tras koncertowych i oglądanie skrzywionego w bólu, niemiłosiernie chudego Michaela nie było łatwą sprawą. Chwilami miało się wrażenie, że w niektórych scenach występuje sobowtór z wielkimi łapskami i w olbrzymich okularach i nieudolnie go naśladuje.

Film polecam tylko dla wytrawnych fanów. Wprawdzie kilka scen mi się podobało, ale to za mało, aby uznać ten film za dobry. Najbardziej podobały mi się sceny w których można było usłyszeć uwagi Michaela, ale tych było zdecydowanie w filmie za mało.

Najbardziej zdziwiło mnie to, że do tego roku Michael śpiewał na wszystkich swoich koncertach z odsłuchu na scenie. Co za słuch i głos musiał mieć, że potrafił śpiewać w ogóle nie fałszując i słysząc tylko dźwięki wydobywające się z tych obrzymich głośników scenicznych.  Od wielu lat już większość śpiewających używa słuchawek z muzyką, aby lepiej słyszeć, a on, gdy mu takowe zainstalowali w uszach nie umiał śpiewać! To naprawdę było zadziwiające.

Poniżej przedstawiam filmik zmontowany z okresu jego największego sukcesu. Można nawet powiedzieć, że tuż przed jego odłączeniem się od braci. Myślę, że jeszcze wtedy nie miał świadomości ile będzie musiał zapłacić za taki sukces. Kocham te jego błyszczące marynarki i skarpetki. Kurczę i pomyśleć że to taki kicz, a jemu superpasowało :)

Piosenka z płyty i trasy The Jacksons Victory pt.: "Torture" Dawno jej nie słyszałam i zaginęła mi gdzieś na starych taśmach kasetowych. Magnetofon też już dawno w śmietniku. Dlatego ją przedstawiam.

Niech zaczyna Jarmaine:

Sam Fred Astaire po obejrzeniu nagrania z Michaelem podczas, gdy pierwszy raz pokazał Billie Jean na uroczystości Motown powiedział, że będzie on Fredem Astairem lat osiemdziesiątych. To nie dla tego, że Michael pokazał nowy krok tzw. moonwalk i parę wykopów, ale dlatego, że jego taniec był w tamtych czasach bardzo innowacyjny.

Michael w wieku 17 lat tańczył dokładnie jak Fred, czego nie wiedział Józefowicz. Swoją drogą co potrafi Józefowicz, żeby wypowiadać się o Jacksonie w ten sposób? (Dla niewtajemniczonych Janusz Józefowicz, jako "wielki specjalista od tańca" powiedział w wywiadzie, że Michael nie umie tańczyć). Najwięksi choreografowie na świecie zgodnie twierdzą, że Michael miał niespotykaną pamięć motoryczną. Zapamiętywał całe układy taneczne po drugim, trzecim zatańczeniu, podczas, gdy zawodowi tancerze uczyli się ich miesiącami. Do tego sprawność, gibkość i tzw. płynne "kocie ruchy" czyniły  z niego idealnego tancerza.

Polecam poniższą składankę z kilku programów z lat siedemdziesiątych pod nazwą The Jacksons Variety. Jacksonowie mieli wtedy swój program rozrywkowy w TV, coś jak nasz Taniec z Gwiazdami. Najbardziej podoba mi się Michael, w białym garniturku. Miał wtedy 19 lat!

Beat Boxing to użycie głosu jako instrumentu muzycznego. Ostatnio bardzo popularny, m.inn. propagowany przez Audiofeels z ostatnich programów rozrywkowych w naszym kraju. Michael był jednym z pierwszych osób, które nagrywały w ten sposób swoje piosenki na demo. Najbardziej znaną na świecie, nagraną piosenką w ten sposób jest "Don't Worry, Be Happy" Bobby McFerrina. Obecnie wiele powstało zespołów tego typu. Poniżej nagranie jednego chłopaka, który w genialny sposób połączył wiele piosenek Jacksona w jeden występ. Do tego fajny teledysk ze sklonowaniem samego siebie. Naprawdę ciekawe, zwłaszcza, że nie ma tu żadnego instrumentu muzycznego, tylko same głosy. Polecam wysłuchać w słuchawkach.

Ostatnio moim drugim hobby stało się wyszukiwanie po śmierci Michaela różnych informacji i filmów o nim w necie. Pisałam już wcześniej, że Michael był kiedyś bardzo ważną częścią mojego życia, a raczej jego muzyka. Kiedy czytam na którymś forum, że wiele osób zakochało się w jego muzyce dopiero po jego śmierci, smutno mi, że kiedyś wiedziałam prawie wszystko na jego temat, ale na wiele lat odsunęłam jego muzykę w kąt.

Właściwie nie muszę słuchać jego muzyki i nie odkrywam jej na nowo. Znam ją jak własną kieszeń. Znam każdą piosenkę z jego solowej kariery, jest jednak coś tak fascynującego w jego osobie, że nie mogę przestać o nim myśleć.

Aby rozładować jakoś moje napięcie postanowiłam na blogu wygospodarować trochę miejsca dla kilku ciekawych i różnych filmików o Michaelu. Właściwie to rozważałam nawet założenie bloga na jego temat, tak bardziej dla mnie, aby nie zgubić multimediów, jednak prowadzę już trzy blogi. Czwarty to byłaby przesada.

Zatem od czasu do czasu będę wstawiać ciekawe piosenki bądź filmy z jego udziałem.

Zatem dzisiaj wstawiam klip, który nagrał wraz Paulem McCartneyem, jeszcze kiedy byli przyjaciółmi, zanim Michael wykupił prawa do wszystkich piosenek Beatelsów.

Piosenka mimo, że bardzo przypomina brzmieniem płytę Thriller (pojawiła się właśnie w tym czasie, co płyta) została wydana na płycie Paula, nie Michaela. Michael zamieścił na swojej płycie z kolei piosenkę z Paulem "The Girl Is Mine", która nie doczekała się teledysku.

Bardzo lubię teledysk do tej piosenki i Michaela w czapeczce i szelkach. Najlepszy kawałek to ten, w którym Paul smaruje kremem do golenia Mikea - po prostu uwielbiam ich miny!

Prawdę mówiąc śmierć Michaela Jacksona wprowadziła w moje życie trochę zamętu. Od kilku dni nie mogę przestać o tym myśleć. Dzisiaj jest jego pogrzeb, a ja nocami siedzę i przeglądam przepastne "archiwa" youtube, wyszukując stare nagrania i videa z Michaelem. Jakieś 18 lat temu jego muzyka wypełniała dość dużą część mojego życia. Nie było dnia, abym przez kilka godzin jej nie słuchała. Pamiętam tamte lata jako mroczne i smutne w moim życiu. Jedynie muzyka i to Michaela pozwalała mi dostrzec niewielkie światełko w tunelu. Była mi bliska i przez to Michael też był mi bliski,  jak przyjaciel. Zresztą myślę, że wtedy, w tym czasie, kiedy tworzył tamtą muzykę miał także smutne czasy. Pamiętam, jego wywiad, w którym tłumaczył dlaczego woli przebywać w pokoju z manekinami niż z żywymi ludźmi. Ja czułam to samo, i być może, muzyka jego tak do mnie przemawiała.

Teraz, gdy go już nie ma, tamte chwile w moim życiu znów "ożyły" w mej pamięci. Dzisiaj jest internet więc nie ma problemu ze znalezieniem jakiegoś zdjęcia, teledysku, czy starego filmu. Wtedy nie było to możliwe i większość informacji czerpało się z radia i prasy.

Przez ostatnie lata zagoniona,  porzuciłam słuchanie muzyki. Być może też dlatego, że czuję się spełniona i szczęśliwa, a muzykę często traktuję jako terapię i balsam na moją duszę.

Dzisiaj, gdy Michaela już nie ma i wiem, że już niczego nowego nie stworzy, zachowuję się jak ubogi krewny, który nie zdążył na ostatnie spotkanie ze swoim bliskim i teraz, już po czasie próbuje nadgonić stracony czas.

Nie wiem, czy pisząc to chciałabym oddać w ten sposób cześć jego pamięci, ale na pewno chciałabym zapamiętać tego skromnego człowieka o pięknej duszy na zawsze.

Poniżej moja najbardziej ulubiona piosenka Michaela Jacksona. To piosenka, która jest kwintesencją Michaela. Pamiętam, że gdy ją pierwszy raz usłyszałam, miałam wrażenie, jakbym ją znała całe moje życie, jakby dźwięki które były w tej melodii, były już gdzieś w mojej duszy. I tak się czuję słuchając ją dzisiaj.

Nie sądzę, żeby teraz Michael czuł się spokojny, wbrew temu, że wszystkim wydaje się, że śmierć to koniec. To dopiero początek. Jego podróż dopiero się zaczęła.

Moje przeziębienie niestety trwa, przepraszam wszystkie osoby, którym nie odpisałam na maile, a które czekają.

Przerywam to milczenie niestety bardzo przykrą wiadomością. Tak naprawdę to jestem w szoku. Zawsze kochałam muzykę Michaela Jacksona odkąd po raz pierwszy usłyszałam jego piosenkę "She is out of my life". Przez kilka lat, jako nastolatka miałam cały pokój oplakatowany Jacksonem. Nigdy nie byłam na jego koncercie, ale piosenki zawsze znałam wszystkie. Bardzo mi przykro, że niestety nie żyje. Myślałam, że jeszcze usłyszę jego nowe utwory... a tutaj taki szok. Co z jego małymi dziećmi? MIał dopiero 50 lat (jest w wieku Madonny). NIe mogę w to uwierzyć... :(, z drugiej jednak strony zdaję sobie sprawę, że pewna epoka minęła, także epoka w moim życiu. Teraz dopiero to sobie uświadamiam.

Niech spoczywa w spokoju, choć obawiam się, że zrobią z niego drugiego Presleya, albo nawet wymyślą religię i będą się do niego modlić. Taki niestety jest ten świat :(